Het blijft puzzzulen dat net.Mijn maatje Ton heeft me geholpen om mijn update weer on line te krijgen.
Gracias amigo!
Je leest binnenkort meer in PACO's Update!

Weblog Rio
Woensdag om 17:00 vertrokken naar Brazilie en na een voorspoedige reis aangekomen in Rio de Janeiro. Onmddellijk probeert een taxi chafeur me te flessen en 140 Reals te vragen voor een ritje van 35 Reals. Het geeft een goed gevoel daar niet in te trappen, weer uit te stappen en een gewone taxi te vinden die me keurig voor Hotel Antlantis Copacabana afzet.
Angi is er al en het is geweldg haar weer te zien en om samen een paar dagen leuke dingen te doen in zo'n leuke stad. Heerlijk naar het strand, lekker eten, mooie botanische tuinen en parken, interessante muziek en een geweldige diversiteit aan mensen op straat. De laatste dag nog naar een mooi oud grand cafe geweest waar vooral lekkere koffie, taartjes, ijs en koekjes worden verkocht. Ee majustuees, stijlvol gebouw. Ik ben zoals gewoonlijk weer wat under dressed. Rijk en arm liggen hier dicht bij elkaar. Je vindt er prachtige huizen zoals dat van de eigenaar van een zeep en oliefabriek. Wat een kunst had die man en wat voor een huis....

Een beetje verbrand en wat €'s lichter zijn we op maandagavond tevreden per vliegtuig uit Rio naar Curitiba vertrokken.

Weblog Curitiba
Inmiddels ben ik al twee weken in Brazilië. Er is al zo veel gebeurd. Hier in Curitiba ben ik flink aan het internetten geslagen. Als Angi werkt loop ik lekker door de stad, koop e toe wat en check mijn websites en mijn mail. Veel gedonder met swhu en zo af en toe maak ik zelf ook foutjes door dingen te betalen bij easyspace die ik niet meer nodig heb. Tot grote verbazing van Angi heb ik het er maar druk mee!
We doen vrij veel. Zo zijn we naar de film geweest, hebben we mooie muziek gezien en stoppen we aardig wat tijd in het krijgen van documenten.
Een hoogtepunt was het bezoek aan Jacarizinho, de geboorteplaats van Angi. Vriendelijke ouders, veel nieuwsgierge en belangstellende familie en ongelofelijk vriendelijke mensen die ons van alles laten zien.
Het afgelpen week-end zijn we naar Florianopolis geweest en daar ging het gewoon door. Voor je het weet zit weer bij iemand te lunchen en te kletsen aan de rand van het zwembad. Zo sprak ik gisteren met een ex opbouwwerker uit Gent die nu in de import- export business zit. Zijn Braziliaanse vrouw is een heel geëngageerde slimme vrouw die een geweldig leuk fotoproject heeft gedaan in Antwerpen. Daar ga ik achteraan om het ook eens in Nederland te doen.
Nu nog twee dagen in Curitiba en daar naar Soa Paulo.

Het is al weer zo lang geleden dat ik in mijn weblog schreef. Er is erg veel gebeurd. Leuke dingen maar ook afschuwelijke. Om maar met dat laatste te beginnen. Lise, een van beste vriendinnen kreeg zo maar twee hersenbloedingen en Henny waar ik al jaren geweldig fijn mee werk en ook een heel fijne vriendshap mee heb opgebouwd hoorde een paar weken geleden dat zij kanker heeft. Lise is er weer bovenop aan het krabbelen en Henny verkeert nog in onzekerheid of ze nog te helpen is. Genoeg redenen om even heel stil te zijn.
Vandaag ken ik Angi een jaar. Of beter gezegd toen nam zij voor het eerst contact op via ICQ. Dat is een waar feest. Wat een prachtige wending neemt mijn leven nu. Na ruim 25 jaar alleen te hebben gewoond ga ik met haar samen wonen. Als de 'autoriteiten dat tenmenste goed vinden'. We zijn druk bezig met formulieren invullen en op 1o april ga ik 's avonds naar Brazilië om bij haar te zijn en de laatste dingen te regelen. Ik houd jullie wel op de hoogte.

Een te gek begin van de dag. Angi staat op mijn Pocket PC, ik sta er bij met molen en al. Mijn moeder heeft nasi goreng gemaakt, de zon schijnt, wat wil je nog meer?
Thema's maken op je PPC is een fluitje van een cent als je weet hoe. Niet voor mij dus maar het is uiteindelijk toch gelukt.

Ik zie het wel zitten vandaag. Straks een geprek over de website van het Kluster Sociaal Beleid. Daarna heel veel klusjes en nog een gesprek met iemand van het Multicultureel Instituut Utrecht.
Ter afsluiting een borreltje bij Willem Slok!

Het kost een paar uurtjes maar nu weet ik een heel klein beetje hoe ik mijn gedachten in die ik opschrijf bij blogger vorm kan geven. Eerst heb ik het met een inline frame geprobeerd maar daar moet je toch echt iets meer voor kunnen. Zo'n HTML boek is zo gek nog niet. Ik kan in elk geval wat in de code 'klooien'. Ik hoop het nog wat te verbeteren maar in elk geval ga ik weer wat meer in dit webdagboek schrijven.
Nog de beste wensen voor 2002 trouwens!