Wordt het toch nog even winter?

De lucht is strak blauw en buiten is het twee graden Celcius en is er bijna geen wind. Op het werk is de sfeer vrij koud maar thuis gloeit de centrale verwarming en geeft Angi lekker veel warmte af. Ik zou nog graag een flink pak sneeuw willen zien dat een week of zo blijft liggen.

Het is tijd om er op uit te trekken. Vandaag naar de tentoonstelling van Rem Koolhaas in de Kunsthal in Rotterdam, een frisse neus in het museumpark en dan naar Boijmans van Beuningen.



Daarna als een haas naar de verjaardag van Martje en Miriam. Voor morgen staat er een wandeling in de buurt en een 6 uur durende film op het programma. De film a meglio gioventù is oorspronkelijk voor televisie gemaakt drama over de broers Carati, hun ouders, zussen en hun familie. Op de achtergond speelt de Italiaanse geschiedenis een rol: van de overstroming van Florence in 1966 via het terrorisme van de Rode Brigades naar de maffia-aanslagen op Sicilië. Erg goed om je eigen situatie in het juiste perspectief te zetten lijkt me :) Hoewel het erg spannend is op dit moment en ik voor cruciale afwegingen sta is er geen reden om ongerust te zijn. Ik voel me goed, heb een heldere lijn, ben bereid de konsekwenties van mijn handelen volledig te nemen en voel naast de nodige negatieve gevoelens ook veel positieve energie. Er is zowel binnen als buiten het NIZW leven. De komende tijd zal leren hoe de toekomst vorm gaat krijgen. Zolang ik dicht bij mijn eigen gevoel blijf kan er eigenlijk niks verkeerd gaan.

Gedachten op Valentijnsdag

Ja daar zit je dan met een lekker croisantje en koffie. Ik heb net mijn valentijnspresentje gekregen en mijn cadeautjes gegeven. Het leven kan toch heel wat slechter... Angi is nu weer lekker terug naar bed en Theo staat zo op de stoep om samen bij te kletsen en te computeren.
Er is zoveel gebeurd de laatste dagen dat ik het niet allemaal kan vertellen. Gisteren ben ik met Angi naar de Heeren van Aemstel geweest. Daar speelde Maarten met de band Super Groover. Ze kennen elkaar al een aantal jaren via het internet maar hadden elkaar nog nooit gezien. Een heel speciale ontmoeting en een leuke band....
Deze week zat ik ook hele andere dingen gedaan. Zo zat ik met een jurist aan mijn zijde bij een lid van de Raad van bestuur om daar in aanwezigheid van het hoofd personeelszaken en mijn directeur het bezwaar tegen mijn beoordeling toe te lichten. Een hele aparte ervaring moet ik zeggen. Ik heb kunnen zeggen wat ik wilde zeggen en ik heb veel steun gehad van de juriste. Het voelt goed om voor jezelf te gaan staan. Nu maar even zien hoe het verder gaat.
Vanavond ga ik uit uiten bij vrienden van het eerste uur. Morgen ga ik met Angi mee naar haar nieuwe vrienden. Ik heb volop het gevoel dat ik leef en gelukkig niet het gevoel dat ik geleefd word.
Om mij heen sneuvelen de ouders van veel van mijn collega's. For the record: wat ben ik blij dat ik ze nog alle twee heb. Ik hoop dat dat nog lang zo zal zijn!

Are you experienced?

Are you experienced? Let me tell you, I am. Dat zong Jimmy Hendrix toen ik 14 was. Zo langzamerhand kan ik dat ook zeggen. Wél heel wat jaren later maaar toch.... Als je het al heel vroeg weet is dat trouwens meestal niet al te gezond zoals Jimmy, Janis, Jim en anderen ons hebben laten zien. Op dit moment gaat veel in een snel tempo. Ik leer veel in korte tijd en voel me daar meestal goed bij!
Naast allerlei spannende dingen zoals een bezwaarprocedures tegen een beoordeling door mijn werkgever en mijn erg enerverend werk in de ondernemingsraad doe ik ook heel veel leuks. Zo ben ik net naar twee films geweest. Een daarvan Spring time in a small town, is echt een stylistisch pareltje. De ander, Shouf Shouf Habibi, is een wat ze zelf een oer Hollandse komedie noemen.
Ik zag hem in Kriterion en aansluitend was er een feest met de acteurs en actrices. Er waren aardig wat Marokkanen en de sfeer was erg leuk.
Elke keer weer ben ik blij dat ik bewijzen zie voor mijn gevoel dat het niet alleen kommer en kwel is in de multiculturele samenleving.
In de OR gaat het er nu echt om. De bestuurder neemt ons niet al te serieus geloof ik maar we hebben nu een heldere lijn én ook een zekere invloed.

NOVA - Discussie - Geweld op school - reacties

De gebeurtenissen in Den Haag hebben de gemoederen flink verhit. Een van mijn collega's kwam op de tv, de andere reageerde. Ik ben het hartgrondig met zijn reactie eens.
NOVA - Discussie - Geweld op school - reacties: "19-01-2004 / Paul Vlaar
Vlam in de pan
Als de vlam in de pan slaat, moet je nooit met water blussen. Deze praktische wijsheid gaat kennelijk niet op voor Gabriël van den Brink. Afgelopen vrijdag verklaarde hij als NIZW deskundige in Nova de moord op de docent in de sfeer van de mislukt verklaarde integratie. De gegeven uitleg over de cultuurverschillen over respect, waarbij westerse volken dit moeten verdienen en mediterrane dit als eer uitleggen, is meer een mening dan een causaliteit in dit geval. Ik ben het hier hartgrondig mee oneens en distantieer me als NIZW-medewerker van deze mening. Murat is een jongen met een mislukte opvoeding en is als 17-jarige al verdachte van een dolzinnige moord. Door deze afschuwelijke gebeurtenis op dit moment te koppelen aan het toch al heet opgestookte integratiedebat, wordt de door ons zo gewenste integratie op nog grotere afstand gezet. Ik vind dat wij vanuit het NIZW eerder tegengas moeten geven door met positieve oplossingen te komen, bijvoorbeeld zoals Micha de Winter in zijn reactie in de Volkskrant van afgelopen zaterdag. Dus doen zoals je thuis hebt geleerd: deksel op de pan en af laten koelen. Daarna kan de schoonmaak beginnen. Paul Vlaar"

Feest

Mijn maatje Ton is dit weekend uit Spanje gekomen en mijn maatje Rienk vierde gisteren zijn 50-ste verjaardag.
Dat bleek heel goed te combineren! We zijn samen naar het feest gegaan en hebben ons prima geamuseerd. Ook Angi gad het naar haar zin.




">Kijk hier naar de twee fotoseries van het feest van Rienk

Dit jaar word ik ook vijftig. Ik heb nog geen idee hoe ik het zal vieren. Organiseer ik op 20 juli ook een feest of ga ik lekker een weekendje naar New York, Granada of Budapest? In elk geval wil ik iets met Angi en mijn ouders doen.

Het jaar is goed en heel intensief begonnen. Op het werk is het druk, spannend en uitdagend. Thuis is het gezellig en stimulerend. Wat wil je nog meer? Vandaag wordt het hobbyen, lekkere wijn drinken, naar een kinderfeestje en wat nadenken over de ondernemingsraad.

Mijn Spaanse bezoek is net wakker geworden en Angi verdient een lekker bakkie koffie. Tot de volgende blog dus maar .....

Ano novo 2004

De beste wensen voor al mijn lezers. Het nieuwe jaar is begonnen en ik ben van plan er iets moois van te maken.



Gisteren heb ik het oude jaar in elk geval leuk uitgeluid. Met een internationaal feestje in de Jordaan en vuurwerk op de Dam. Ik was de enige Nederlander tussen Brazilianen, Algerijnen, Marokkanen, Serviers en Polen. Niks geen multicultureel drama trouwens maar een fantastische multiculturele ontmoeting.

Kijk hier naar de fotoserie van het nieuwjaarsfeest 2004

Vanmorgen heb ik al achter de PC gezeten, ben lekker romantisch met Angi in bad gegaan, heb een nieuwjaarsbrunch verorberd en nu ga ik lekker relaxen en film kijken.