Geïnterviewd in Zorg + Welzijn 4, 25 februari 2004

"Afzonderlijke instellingen spelen wel een rol bij het integratieproces, maar de sector als geheel slaagt er nog onvoldoende in, denkt Harry Mertens, projectleider van 'het Multiculturele Buurthuis,’ een stimuleringsproject van het Nederlands Instituut voor Zorg en Welzijn en het Oranjefonds. ‘Veel welzijnsinstellingen weten nog te weinig wat de wensen van hun allochtone cliënten zijn. Daar zijn nog grote slagen te maken. Sommige instellingen doen hetzelfde als tien jaar geleden, andere gaan erop uit en vernieuwen.’ Zo'n vernieuwend project is 'de Ontmoeting', een ontmoetingsruimte voor ouderen in de Amsterdamse Pijp. 'Die plek wordt gebruikt door veel groepen, Marokkaanse vrouwen, Chinese ouderen, Zuid-Europese ouderen, voor voorlichting specifieke activiteiten. Dat heeft een uitstraling naar de buurt. Ze laten zien dat ze er willen zijn voor iedereen. Het aanbod is tegelijk afgestemd op de behoefte van specifieke groepen en toegankelijk voor de buurt.'

Een interessant integratieproject is ook 'Buurt met buren' in Boschveld, een multiculturele buurt in Den Bosch. Hier inventariseerden opbouwwerkers door middel van huis- aan huisgesprekken bewonerswensen en werden ze aangemoedigd actief te worden in hun omgeving. Andere voorbeelden zijn de moedercentra (waar vrouwen hun eigen werk creëren), vrouwencentrum Mozaïek (in de Amsterdamse Baarsjes, waar vrouwen kunstproducten maken en verkopen) en 'de Chinese Brug' in Den Haag. Vrijwilligers verlenen hier diensten op het gebied van zorg, welzijn en maatschappelijk werk. 'Het welzijnswerk in Den Haag vindt het best moeilijk om die ervaringen in hun eigen manier van werken op te nemen. Of neem de Surinaamse hardloper, Sammy Monsels, die een atletiekvereniging opzette in de Bijlmer voor kansarme jongeren en die ze aanspreekt op wat ze wel kunnen. Het is de kunst om dingen waar mensen wel op af komen, in nieuwe methoden van het reguliere welzijnswerk te vertalen. Het welzijnswerk moet dus weten wat onze klanten willen, hoe ons personeelsbestand moet zijn, hoe we goed samenwerken met andere partijen? Sommigen slagen daar in, anderen mogen nog wel een paar slagen extra maken.'

Succesvol multicultureel werken moet vooral uit de sector zelf komen en mag niet afhankelijk zijn van stimuleringsprojecten, vindt Mertens. 'Daar ligt een grote kans: als het welzijnswerk erin slaagt een substantiële bijdrage aan integratie te leveren zou dat een hele slimme investering zijn. Aan de ene kant zegt de sector: we zijn modern, we zijn klaar voor de opgaven van deze tijd. Aan de andere kant brengen ze de successen onvoldoende voor het voetlicht. Het zou leuk zijn als welzijnsinstellingen zeggen: 'Dat varkentje wassen we even, over twee jaar hebben we dat probleem onder controle'. Meer lef en ondernemerschap zou de sector goed doen."

Lees het hele artikel.

Genieten in Amsterdam

Gisteren heerlijk genoten in het Vondelpark. Er is een leuke fototentoonstelling gemaakt door FOAM. We kwamen ook Theodoor Holman nog even tegen met zijn jonge hondje. Ik kon hem even vertelen dat Sammy Monsels een gouden appeltje heeft gewonnen. Ook hij vond het zéér verdiend.



Ook nog even lekker op het terras bij Gambrinus gezeten. Wat kan Amsterdam dan toch leuk zijn!



Vanmiddag ben ik even in het tijdelijke Stedelijke museum geweest. Dat is in het oude postkantoor bij het centraal station. Het is erg de moeite waard. Zeker het café restaurant op de 11 verdieping. Dat is een echte aanrader.

Blonde Angi

Ja, ze is weer thuis en blond... De bewijzen volgen later.
De eerste dagen samen zijn hardstikke leuk en relaxed. Het huis is binnen twee dagen wél al weer anders ingericht :) We hebben bijgepraat en van elkaar genoten. Straks gaan we naar het Vondelpark naar een fototentoonstelling in de open lucht. De komende dagen staan er natuurlijk heel veel leuke dingen op het programma. En passent hebben we nog een heel goed Thai's restaurant in de buurt ontdekt, heerlijke Italiaanse ijsjes gegeten en verwonderd gekeken naar de weelderige Rivierenbuurt in het voorjaar.

Gisteren heb ik nog een heel intensieve, en gelukkig ook succesvolle, OR vergadering gehad. Daarna moest ik vlug naar Den Haag voor de uitreiking van de Appeltjes van Oranje. Dat was weer echt een hoogtepunt met in de hoofdrollen Maxima en Sammy Monsels. Nu is het tijd voor vakantie met alles wat daarbij hoort!

fusion

Mijn werk zit erop, de casebeschrijving van Amsterdam Noord in verstuurd, het huis is schoon, de booschappen binnen, nog duizend en één klusjes zijn gedaan.

Over een ruim uur komt Angi weer in Schiphol aan. Natuurlijk sta ik daar straks op haar te wachten. Zij komt met extra koffers vol met Braziliaanse dingen. Ik heb al wat Samba gedraaid vanmorgen en ga voor een fusion tussen Nederlandse én Braziliaanse invloeden. Het lijkt me een heerlijke mix voor de komende tijd.

De tijd vliegt vandaag

Het heeft een tijdje geduurd, ik heb nog vel meer grijze haren, mijn ogen prikken en tot mijn schrik is de tijd omgevlogen.

Gisteren ben ik met de casebeschrijving voor herstructurering bezig geweest en naar het feest van Wim & Anneke gegaan. Vanmorgen heb ik heel veel aan een website gewerkt, daarna ben ik voor de OR aan de slag gegaan, heb ik boodschappen gedaan en heb mijn weblog een nieuw jasje gegeven. Na heel veel klooien kan ik nu ook veel extra technische bloggersnufjes gebruiken.....

Met plezier heb ik gelezen hoe ik Angi heb leren kennen in 2001 en de heb ik in hele grove lijnen de ontwikkeling gevolgd van een interessante chat tot een enerverende relatie die naar nog veel meer smaakt. De foto hierboven heb ik in 2001 genomen op onze eerste reis in Brazilië. Wat is mijn leven er daarna toch anders gaan uitzien. En dat terwijl ik gewoon een leuk iemand ging opzoeken......
Maar ja als leuk fantastisch blijkt te zijn als je je ogen goed open doet dan moet je durven eens een heel echte stap te zetten.

Prachtig citaat

"Vrouwen zijn wonderlijke wezens. Ze worden niet verliefd op een man zoals hij is, maar op de man die zij denken van hem te kunnen maken. Maar ik ben geen knutselproject. En er is ook niks mis met mij."

Dat citaat uit Vrij Nederland van deze week sprak me erg aan. Het slaat natuurlijk niet op mijn huidige geweldige relatie maar het riep allerlei herinneringen op aan gesprekken met vroegere vriendinnen. Ik ben benieuwd of de lezers van mijn weblog het ook herkennen, al dan niet met het omdraaien van de mannelijke met de vrouwelijke rol. Ik ben trouwens erg benieuwd wie het helemaal niet herkend.