Naar het platteland

Jacarezinho is een plattelandsstadje van zo´n 30.000 inwoners. Het is er erg landelijk en ik heb gisteren laarzen gekocht die bij zo´n staje horen. Vanmorgen ben ik naar wat ze hier een kleine boerderij noemen geweest. Voor onze begrippen hebben ze een heel groot stuk land. Ze hebben er heel verschillende soorten koeien. Het leven is hier zo ongelofelijk anders, Jean Paul, een neefje van Angi, heeft ons veel laten zien. Hij is echt trots op de boederij en als aankomend dierenarts weet hij er ook veel van. Natuurlijk heb ik ook mijn nieuwe verrekijker die alles 10 keer dichterbij haalt uitgeprobeerd. Met veel succes kan ik zeggen. Ik heb prachtige vogels gezien en het leek wel of ze vlak bij zaten. Het was echt genieten.

Het weer is omgeslagen en de komende dagen zal het zelf koud zijn.... Dat zal de pret echter niet drukken. Morgen gaan we om een uur of 23:00 naar Curitiba. Daar is veel te doen en wachten ook weer de nodige familieleden en vrienden.

Adoptie

Mijn ex-collega Lotje is, samen met haar man, met ons mee gevlogen naar Brazilië. Na drie 3jaar wachten mogen zij twee meisjes van bijna 6 adopteren. Ja, het is inderdaad een tweeling. Het was voor mij al spannend om ze op het vliegveld achter te laten en dan kun je je vast wel voorstellen hoe het voor hen moet zijn. Ze zijn nu met de meisjes in een plaats aan de kust en na 6 weken vetrekken ze naar Nederland. Dat zal wat worden.... Ik verwacht ze in elk geval regelmatig op het Merwedeplein.

Eerste impressie

Sinds een paar dagen ben ik in Brazilië. We begonnen in Sao Paulo, een heerlijk gigantische stad. Natuurlijk heb ik daar al een paar tentoonstellingen gezien, mensen gezien, toevallig een bekende uit Amsterdam ontmoet en veel rondgelopen en gereden. Heerlijk allemaal. Nu zit in in Jacarezinho, wat kleine aligator betekent. Daar wonen de ouders en veel familileden van Mariangela. Iedereen is erg vriendelijk en ik word aan alle kanten verwend......

Als een echte junk heb ik al een internetcafe ontdekt en daar zit ik nu mijn websites bij te houden, kranten te lezen en wat om mij heen te kijken. Het leven is hier goed.

Excursie naar Berlijn

Als projectcoördinator Multiculturele Buurt heb ik voor het Oranje Fonds een excursie naar Berlijn georganiseerd. De excursie was voornamelijk bedoeld voor projectleiders van Multiculturele Buurt projecten, hun leidinggevenden en projectmedewerkers. Daarnaast waren er enkele gasten van landelijke instellingen. Ik heb er in meerdere opzichten veel van geleerd. Er is een miniverslag en en een fotoalbum van de excursie.

overpeinzingen en tip

Gisteren realiseerde ik mij dat ik al zo’n 17 jaar geslapen heb en minimaal 7500 uur in de trein heb doorgebracht. Voorwaar geen dingen om waanzinnig trots op te zijn. Gelukkig heb ik ook nog andere dingen gedaan. Zo heb ik mooie doelpunten gemaakt en prachtige passes verstuurd….. Misschien is er meer positiefs te melden maar dat een andere keer.

Graag geef ik jullie de volgende tip. Er is een leuk bedrijf dat onder andere T-shirts ontwerpt en maakt. Kijk een bij mind what you wear, het bedrijf van Bea Correa. Ze maakt prachtige dingen.

Indrukwekkend

Een paar gebeurtenissen op mijn werk hebben grote indruk op mij gemaakt. Allereerst was er de training van kansarme kinderen in een Rotterdams project. Wat de trainers presteerden was zo goed dat ik er stil van werd. Als je naar de kinderen keek zag je dat ze een lange weg te gaan hebben maar ook dat er talent is en dat het vreselijk zou zijn hen in de steek te laten. Dan was er een jonge streetcornerworkmedewerkster in Amsterdam Zuid Oost die letterlijk bergen verzet en laat zien waar de schoen wrikt en zoveel power toont dat je alleen maar drie keer je pet voor haar kunt afnemen en zelf je best wilt doen om haar verder te helpen.
Dan waren er de medewerkers, vrijwilligers en ongeschoolde acteurs in de theaterstraat in Rotterdam. Wat een feest weten zij er voor de buurtbewoners van te maken en wat voor postieve energie straalt van hun activiteiten af.

In mijn vrije tijd ben ik verder haast full time webmaster. Nu weer voor de een Braziliaans Cultureel Centrum, natuurlijk voor Brazilië punt net en voor Ivana. Ik voel me er goed bij.
Gelukkig is er ook tijd voor het thuisfront, wat cultureel en voor sociale contacten.


Zo zit ik vanmiddag in het Van Gogh Museum om dans te zien en de tentoonstelling van Egon Schiele te bekijken, waren mijn moeder en Tjebbe vorig week end gezellig op bezoek, heb ik met Mellouki bij de Chinees kennisgemaakt met gestoomde oesters én met een interessante man en heb ik veel voetbal en de nodige mooie films gezien. Gisteren bijvoorbeeld 'De avonden'.

Volgende week ga ik met een flinke groep mensen geïnteresseerd in 'de Multiculturele Buurt' naar Berlijn. Ik verheug me er erg op. Ik ben reisleider, herdershond en als er iets mis gaat natuurlijk pispaal. Dat laatste valt vast mee want wij gaan daar leuke dingen doen en veel interessante mensen ontmoeten.