Afscheid van het Oranje Fonds

Afgelopen donderdag heb ik op een heel prettige manier afscheid genomen van het Oranje Fonds. Er was een leuke borrel in Museumcafé Lombok. Ik kreeg nog een heel bijzonder afscheidscadeau, leuke kaartjes, een zakje drop, een prachtig fotoboek en twee geweldige bossen bloemen. Die heb ik uiteindelijk alletwee weggegeven en daar waren twee mensen heel blij mee.

Ik heb iedereen een briefkaart met een hoed van Liesbeth van Well. Als je ooit een hoed wilt kopen doe dat dan bij haar. Ze zijn prachtig en zij is een erg leuk mens.



Begonnen als ontwerpster van bijzondere feestkleding, is zij zich, met een knipoog naar de oud Hollandse klederdrachten, steeds meer gaan toeleggen op het ontwerpen van hoofddeksels. Voor vrouwen, maar ook voor mannen en kinderen. Voor uiteenlopende
gelegenheden. Haar ontwerpen kenmerken zich door een combinatie van kwaliteit, bevlogenheid en fantasie.

Verantwoordelijkheid

Het Engelse dagblad the Times publiceerde een artikel over een onderzoek over de gang van zaken rond het doodschieten van Jean Charles de Menezes in 2005.

Sometimes, if you read the IPCC's Stockwell Two report, you get the impression that Sir Ian Blair must have been the only policeman in London who went to bed on July 22, 2005, without knowing that an innocent man had been shot in the Tube.

Het is een zaak die mij erg heeft geraakt. Natuurlijk kunnen er fouten worden gemaakt maar in dit geval is er vanaf het begin gedoken als het om het nemen van de verawoordelijkheid gaat. De manier waarop Metropolitan Police Commissioner Ian Blair op een persconferentie informatie verstrekte zal me altijd bijblijven. Hij zat er totaal naast of loog alsof het gedrukt stond. Deze week zag ik dat Andy Hayman, die wist dat het mis was gegaan toch bij het verhaal bleef dat het om een terrorist zou gaan, zich geen enkele zorgen maakte over zijn positite. Het westen pretendeert altijd de beste morele waarden te bezitten. Als je zeven kogels in iemands hoofd schiet zonder dat die ook maar iets heeft misdaan dan past alleen een heel nederige reactie en is een cover up totaal ongepast. Ik heb dan gereageerd op het artikel in de Times.

Either Ian Blair lied or he is incompetent to run his office.
My conclusion is that he should be removed from his posotion as should Andy Hayman and other senior members of his staff. It is a shame that this case has been going on for two years without any one taking the responsibillity of this terrible incident.

Interviews over project Multiculturele Buurt in Zorg+Welzijn

De afgelopen 3 jaar heb ik bij het Oranje Fonds met veel plezier gewerkt aan het project de Multiculturele Buurt. Op 1 augustus zit mijn werk erop. In de website van het blad Zorg+Welzijn staat een met mij interview gemaakt door Martin Zuithof.
'Vaak was het begin moeilijk, maar meestal kwam er iets goeds uit´, zegt projectleider Harry Mertens.'

In het augustusnummer staat een uitgebreid artikel waarin ik wordt geinterviewd samen met Theo van Oosten,de paatsvervangend directeur van het Oranje Fonds. In het artikel komen ook drie van de ruim 30 projecten aan bod.

Samen met 2000 mensen bloot in Amsterdam

"In Amsterdam waren vanochtend vreemde taferelen te zien;vrouwen die naakt over de Lijnbaansgracht fietsten, mannen die bloot bij een tankstation stonden, een sliert naakte mensen, zij aan zij, op verschillende verdiepingen van een parkeergarage aan de Marnixstraat en ten slotte blote dames en heren op een brug bij de Lelygracht.
"
Zo'n 2000 naakte mensen deden mee aan een fotosessie van de Amerikaanse fotograaf Spencer Tunick, die inmiddels wereldberoemd is door zijn naaktfoto's. Tot mijn grote verbazing was er ik bij samen met Mariângla, Willem en Dik.

Brigida Meijer-Cratz overleden

Slecht nieuw dit keer. Brigida Meijer-Cratz is toch nog vrij plotseling overleden. Zij had kanker maar leek te genezen. In december gaf ik haar nog een flesje champagne om het voorspoedige herstel te vieren. We hadden nog een afspraak om, als ze nog wat meer was hersteld, lekker te gaan eten met Auke en Mariângela. Het mocht niet zo zijn. Brigida was voor heel veel mensen een inspiratiebron. Alle spurelatieven schieten te kort om haar te beschrijven. Zij is veel te jong gestorven.

Berlijn

De afgelopen dagen was ik in Berlijn om een workshop te verzorgen over Zilveren Kracht. Ik had veel tijd in de voorbereiding gestopt zodat ik in Berlijn zelf kon genieten. De workshop ging prima en daarna heb ik mijn netwerk onderhouden en van de stad genoten.
Waarschijnlijk is Berlijn op dit moment de interessantste stad van Europa. Levendige mensen in een stad in transitie met mooie architectuur, explosies van creatieviteit en culturele diversiteit.
Een van de verrassingen was Clärchens Ballhaus. In het voormailige Oost Duitse deel van Berlijn ligt vlak bij de Hackischen Markt een juweeltje uit 1913.

De plek op zich was al te gek maar wat het helemaal speciaal maakte was de bijeenkomst om de laatste eer te bewijzen aan een man die blijkbaar een ruig en intensief leven achter de rug had. Zoals Neil Young zingt: it is better to burn out than to fade away. Er hingen foto's aan de muur die daar een kijkje in gaven en hoewel iedereen in het zwart was leek het meer op een feest.