Het was even genieten in het FOAM. Ik zag daar o.a de tentoonstelling 'Celebrating Life'.
De jonge Amerikaan Ryan McGinley fotografeerde een groep vrienden tijdens een roadtrip door Amerika. Hij verheerlijkt met deze serie de vrijheid en de ontsnapping aan de dagelijkse beslommeringen, met als decor de schoonheid van het Amerikaanse landschap.
Ik kan niet anders zeggen dat hem dat goed gelukt is. De tentoonstelling is nog tot 6 januari te zien.Ja ik weet dat ik het mijzelf al eerder heb voorgenomen maar het lijkt erop dat het nu toch gaat gebeuren. Deze kerstvakantie ga ik aan de slag met Braziliaans Portugees. Ik ga werken met de Rosetta Stone taalcursussen. Ze zeggen het bewezen, efficiënte en complete oplossing is voor het leren van een vreemde taal.
Aanvullend daarop herhaal ik de lessen die ik al heb gevormd en gebruik het boek "É isso ai!" is gemaakt door Julia Abreu de Souza.
De grote winst wil ik halen door vanaf half januari een keer in de week te praten met Soñia.
Het idee is dat we een half uur Nederlands en een half uur Portugees proberen te spreken. Waarschijnlijk sluit Nour zich ook aan bij ons aan.
De voornemens zijn in elk geval goed.....
Iedereen weet ongeveer wat het betekent maar waar komt toch de uitdrukking 'dat gaat je niet in je koude kleren zitten' vandaan? Ik vroeg het aan de Nederlandse Taalunie en kreeg het volgende antwoord.
Met koude, of kouwe, kleren wordt bedoeld: de bovenkleding, de buitenste kleding. Een zaak die je niet in de kouwe kleren blijft zitten, dringt als het ware ook door tot je ondergoed.
In het NCR van afgelopen zaterdag stond een flink stuk over allochtone ouderen. De journalist Hans Wammes interviewde mij uitvoerig en uiteindelijk kwam ook een flink stuk van het interview in de krant. Hij was mij op het spoor gkomen omdat ik voorzitter was op een discussieavond van CABO Amsterdam over zorg van jongeren met een niet Nederlandse achtergrond voor hun ouders in Arkan op de Overtoom in Amsterdam.
Klik hier voor het hele artikel.
