Vandaag begint de training over het gebuik van de Oasis game in Sao Vicente vlak bij Santos. Na een nacht in de bus, een uur in de metro en vervolgens ruim een uur in een minibusje kwam ik vanmorgen aan in het hotel met traininingsruimtes. De meeste Brazilianen en de rest van de Nederlanders zijn er nu ook. We hebben net samen gegeten en over 10
minuten maken we kennis en starten we. Ik ben er klaar voor!
Ik ga proberen elke dag wat te posten via mijn iPhone.
Mijn iPhone is meestal een trouwe metgezel. Hier in Brazilië heb ik hem ook hard nodig. Via de Wifi lukt alles maar bellen kon ik helaas niet meer. Dat is natuurlijk niet helemaal onbelangrijk voor een telefoon.Na een hele dag onderzoek en uitproberen doet alles het weer. Dat tegen hoge kosten. Ik ben nu helemaal grijs...
Na 30 uur reizen kwam ik zondag eindelijk in Curitiba aan. Helaas zonder bagage en ruim 10 uur later dan gepland. Het welkom hier was hartverwarmend en dat maakte natuurlijk veel goed. Gisterenochtend was het nieuws dat de bagage gevonden was en vanuit Sao Paulo nog Curitiba zou worden gestuurd. Inmiddels is weer 24 verstreken en is nog niets gebracht. Dus ik ga zo maar wat kleren kopen....
Ik heb al veel heel leuke mensen teruggezien, een lekkere Batata van Beto gegeten met carne secco en een Duitse band zien spelen.
Tot mijn schrik ontdekte ik al op het vliegveld in Sao Paulo dat ik een van mijn oordopjes van de koptelefoon van de iPhone naar de eeuwige jachtvelden heb geholpen door hem verkeerd te 'repareren'. Een geweldig aardige man in een miniwinkeltje heeft nog van alles geprobeerd maar dat mocht helaas niet baten. Ze zijn blijkbaar erg kwetsbaar. Vanmorgen dus maar naar de FNAC om te zien of ik iets nieuws kan kopen.
Vanmiddag zag ik een colibri in een van de bloemen. Later kwamen er zelfs twee. Zij zijn te snel om te fotograferen dus je moet mij maar op mijn woord geloven.
